Χαιρετισμός του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην εκδήλωση με τίτλο “Looking globally from Athens” για τα 30 χρόνια του Κέντρου Ναυτιλίας, Εμπορίου και Χρηματοπιστωτικών της Cass Business School του City University London

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

 

 

 

 

 

 

Αισθάνομαι ότι η μοναδική μου δικαιολογία που δεν παρακολούθησα τα μαθήματα του τμήματός σας είναι ότι δεν διδάσκατε την εποχή που αποφοιτούσα, το 1976. Ειλικρινά, όμως, είμαι συγκλονισμένος με όλα όσα άκουσα σήμερα για το τμήμα σας. Τα συγχαρητήριά μου για τα 30 χρόνια από την ίδρυσή του. Συγχαρητήρια στο Cass Business School για την εξαίρετη δουλειά που κάνει, και έχει την αμέριστη εκτίμησή μας ως μια παγκόσμια κοινότητα με ανθρώπους που πιστεύουν στην αξιοκρατία. Σας ευχαριστούμε, λοιπόν, πάρα πολύ, σας ευχαριστώ και εκ μέρους όλων, αποφοίτων και μη.
Κυρίες και Κύριοι, αγαπητοί φίλοι,
Λυπάμαι που αυτός θα είναι ένας σύντομος λόγος, όμως με περιμένει μια μακρά και δύσκολη μέρα στο γραφείο μου. Μου ζητήθηκε να μιλήσω για τη μεγάλη πρόκληση της οικουμενικής ματιάς, και είμαι σίγουρος ότι η οικουμενική ματιά, η ματιά στον κόσμο, βοηθά τον άνθρωπο να αποσπάται από τις λεπτομέρειες και τις ασημαντότητες της καθημερινής ρουτίνας· και να εστιάζει πέρα από τον ορίζοντα, στα μεγάλα ρεύματα.
Σύμφωνα με τους Κινέζους, θα πρέπει να κοιτάζετε προσεκτικά γύρω σας ώστε να ζείτε την κάθε στιγμή. Αλλά και σ’ αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να κοιτάζετε πέρα από τον ορίζοντα, ώστε να αποκτήσετε μια αίσθηση κατεύθυνσης· μια αίσθηση του πού θέλετε να πάτε.
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, πρέπει πάντα να ισορροπείτε ανάμεσα στο «τοπικό» και το «οικουμενικό», ανάμεσα σε μια τέλεια κατανόηση του πού βρίσκεστε και μια καλή αίσθηση του πού θέλετε να είστε.
Το πρόβλημα είναι ότι, στις μέρες μας, όπως όλοι γνωρίζουν, την «τοπική ματιά» μπορούν να τη μοιραστούν οι πάντες, είναι λίγο έως πολύ προφανής σχεδόν σε όλους. Ενώ η «οικουμενική ματιά», το να κοιτάζεις δηλαδή πέρα από τον ορίζοντα, είναι κάτι που πολύ λίγοι άνθρωποι επιχειρούν και ακόμη λιγότεροι συνήθως επιτυγχάνουν.
Εντούτοις, πιστεύω ότι η οικουμενική ματιά είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να πάμε μπροστά. Με άλλα λόγια, και για να το θέσουμε με επιχειρηματικούς όρους, είναι ένα από τα πιο ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα εκείνων που προετοιμάζονται για το μέλλον· είναι όντως το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των πρωτοπόρων που διαμορφώνουν το μέλλον του κόσμου μας.
Φυσικά, αυτές οι αρχικές παρατηρήσεις είναι «παλιά νέα» για εσάς. Οι άνθρωποι που εμπλέκονται με την Ελληνική Ναυτιλιακή Βιομηχανία, για παράδειγμα, ανέκαθεν εφάρμοζαν την «οικουμενική οπτική». Η οικουμενική οπτική είναι χαρακτηριστικό κληροδοτημένο σε εσάς· είναι στο DNA, όπως είπατε στην αρχή, που το βελτιώνετε συνεχώς από γενιά σε γενιά.
Είναι ένα καλό κομμάτι της καθημερινής σας ζωής και ο «φυσιολογικός» τρόπος του δικού σας επιχειρείν. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχετε γίνει παγκόσμιοι πρωταθλητές.
Δεν είναι όμως τόσο συνηθισμένο σε άλλα κομμάτια της ζωής. Μερικές φορές, πολιτικοί και δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες παρακινούν ο ένας τον άλλο να «έχουν οικουμενική ματιά» και να υιοθετούν μη συμβατικό τρόπο σκέψης. Με άλλα λόγια, να αποσπούν τους εαυτούς τους από προσωρινές ασημαντότητες, κοινά «κλισέ» και ευρέως διαδεδομένα «στερεότυπα»· και να προσπαθούν να υπερβούν το συνηθισμένο και να δουν πώς θα μπορούσαν να προσαρμοστούν, να πετύχουν και να ευημερήσουν σε έναν κόσμο που αλλάζει καθημερινά.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα εμπλέκεται σε μία δύσκολη διαπραγμάτευση με την Τρόικα ώστε να ολοκληρώσει την τελική αναθεώρηση του τρέχοντος Προγράμματος και να εισέλθει σε μία νέα φάση. Το κάνουμε υπεύθυνα, το κάνουμε αποφασιστικά. Αλλά δεν χάνουμε από τα μάτια μας το πού θέλουμε να πάμε. Βγαίνουμε από μια δύσκολη περίοδο δύσκολης δημοσιονομικής προσαρμογής. Υλοποιώντας ήδη πολύ καθυστερημένες δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή, μια νέα περίοδο βιώσιμης ανάπτυξης, συνεχώς μειούμενης ανεργίας, βελτιώνουμε δημοσιονομικά ισοζύγια, και όμως ανυπομονούμε για ακόμη περισσότερες μεταρρυθμίσεις, γιατί αυτές και μόνο αυτές μπορούν να δημιουργήσουν ανταγωνιστικότητα, η οποία είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να κεφαλαιοποιήσουμε ώστε να επιτρέψουμε στην Ελλάδα να φτάσει εκεί που πρέπει να είναι, εκεί που θα έπρεπε να είναι εδώ και πολύ καιρό.
Η Ελλάδα ήταν στον πάτο της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας. Τώρα έχουμε κερδίσει πολύ έδαφος. Σε τρία με πέντε χρόνια θα είμαστε στην κορυφή της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας. Αυτή είναι η δική μας αίσθηση κατεύθυνσης αυτήν την πολύ κρίσιμη στιγμή.
Και πέρα από αυτό, η Ελλάδα σήμερα αναδύεται ως ένας ζωτικός παράγοντας σταθερότητας σε αυτήν την πολύ ταραχώδη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν είναι πια η «Αχίλλειος πτέρνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ήταν τρία χρόνια πριν. Αυτή τη στιγμή αναδεικνύεται, μαζί με την Κύπρο, ως φρούριο σταθερότητας στο χώρο μας, ως πηγή ελπίδας για όλους τους λαούς στην περιοχή μας. Αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, ούτε για μια στιγμή. Υπάρχει ένα νέο περιβάλλον γεωπολιτικά ή γεωστρατηγικά, αν θέλετε.
Και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε την κεφαλαιοποίηση του δυναμικού του έθνους αυτού και του αξιοσημείωτου δυναμικού των Ελλήνων ως λαός και της Ελλάδας ως περιοχή, που μας επιτρέπει να έχουμε απίστευτες πηγές μελλοντικών εσόδων που μπορούν να προέλθουν από το πετρέλαιο, όπως πιστεύω ότι εσείς γνωρίζετε καλύτερα από εμένα, ή το φυσικό αέριο, όπως πιστεύω ότι εσείς γνωρίζετε καλύτερα από εμένα,  πηγές τις οποίες πρέπει οπωσδήποτε να εκμεταλλευτούμε, και θα το κάνουμε.
Χτίζουμε επίσης νέες γέφυρες εμπορικής συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρώπη και την Άπω Ανατολή. Και, στην πορεία, προσελκύουμε επενδύσεις για τη βελτίωση των υποδομών μας, των λιμανιών, των αεροδρομίων, των σιδηροδρομικών συστημάτων και των δικτύων επικοινωνίας μας. Αυτό δεν είναι κάτι που σκεφτόμαστε να το κάνουμε στο μέλλον. Ήδη συμβαίνει, αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Και πιστεύω ότι ούτε αυτό πρέπει να το ξεχάσουμε ποτέ…
Ο Ελληνικός εμπορικός στόλος, ο Έλληνας πρωταθλητής μας, έχει έναν ζωτικό ρόλο να παίξει σε όλο αυτό. Μας παρέχει μόχλευση κι εμείς πρέπει να του παράσχουμε νέες ευκαιρίες.
Όλα αυτά μπορούν να συνοψιστούν σε ένα νέο ρόλο για την Ελλάδα στην περιοχή αλλά και ευρύτερα και σε νέες προοπτικές ανάπτυξης για όλους.
Και πέραν τούτου, όπως είπα, αντλούμε πηγές ενέργειας από τη θάλασσά μας, παρέχοντας έτσι μια νέα πηγή πλούτου για τη χώρα μας, ενεργειακή ασφάλεια για την Ευρώπη και νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες για τον Ελληνικό εμπορικό στόλο. Γιατί τα δεξαμενόπλοια και οι τερματικοί σταθμοί υγροποιημένου φυσικού αερίου κατά μήκος της Ευρωπαϊκής ακτογραμμής μπορούν να καταστήσουν την Ευρώπη πολύ πιο προστατευμένη, περιβαλλοντικά ασφαλή και ταυτόχρονα, την ίδια ακριβώς στιγμή, πολύ πιο ανταγωνιστική.
Και όλες αυτές είναι προοπτικές που θα τις δούμε να αναπτύσσονται καθώς μιλάμε. Πιστεύω ότι υπάρχουν παγκόσμιες ευκαιρίες με Ελληνική προοπτική. Αλλά ενσωματώνουν μείζονες επανευθυγραμμίσεις των παγκόσμιων συμφερόντων μας. Με άλλα λόγια, είναι συστατικά του νέου ρόλου που η χώρα μας καλείται να παίξει.
Φυσικά, αυτό προϋποθέτει μια Ελλάδα σταθερότητας, μια Ελλάδα κομμάτι της Ευρωζώνης, καλά εδραιωμένη σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης. Προϋποθέτει επίσης μια σταθερή Ευρώπη που επιθυμεί να επιστρέψει στην ανάπτυξη, να ενδυναμώσει την εσωτερική της ενότητα και να ενισχύσει την επιρροή της εκτός των συνόρων της. Γιατί σε όρους παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας, δεν τα πηγαίνουμε και τόσο καλά, κ. Καθηγητά.
Στην Ελλάδα έχουμε βάλει ήδη στο τραπέζι ξεκάθαρες ματιές προς το μέλλον, κάποιες «οικουμενικές ματιές» διαμορφώνουν την ατζέντα των ημερών που θα ακολουθήσουν. Έχουμε ήδη προετοιμάσει πολλές από τις προκαταρκτικές εργασίες εδάφους, έχουμε ήδη πάρει μερικές πρωτοβουλίες ώστε να τις κάνουμε να υλοποιηθούν. Δεν είμαστε στο σημείο έναρξης πλέον. Έχουμε καλύψει, πιστεύω, σημαντικό κομμάτι του δρόμου.
Αλλά ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε επιτυχώς είναι να μείνουμε ενωμένοι και να δουλέψουμε μαζί, να συνεργαστούμε στενά, με όποιον μοιράζεται αυτή τη δίψα για μια σταθερή οικουμενική ματιά.
Θα ήθελα λοιπόν να σας ευχαριστήσω όλους. Και ιδιαίτερα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Γραμμένο, του οποίου η πρωτοπόρα δουλειά προετοιμάζει το μέλλον και τους ανθρώπους που θα το κάνουν πραγματικότητα.
Στην πραγματικότητα, ένα καλό παράδειγμα του τι σημαίνει «οικουμενική ματιά» στην πράξη, είναι η συμβολή του Κώστα Γραμμένου: Όραμα μπροστά από την εποχή του και πέρα από τον ορίζοντα, καθώς και πρακτικά αποτελέσματα που διαμορφώνουν το μέλλον και το φέρνουν πιο κοντά για να μπορούν να το δουν όλοι.
Θα ήθελα, λοιπόν, να επαινέσω δημοσίως, ακόμη μια φορά, τον καθηγητή Γραμμένο, που μας έκανε όλους υπερήφανους.
Και πάλι σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ όλους.